W roku 1991 Minister Kultury powołał A. Garlickiego na członka Rady Muzealnej przy Muzeum Żup Krakowskich; od roku 1998 jest przewodniczącym tej Rady i członkiem Komitetu Redakcyjnego „Studiów i Materiałów do Dziejów Żup Solnych w Polsce”. Od 1977 był członkiem Rady Techniczno-Ekonomicznej Zjednoczenia Kopalnictwa Surowców Chemicznych w Krakowie, a w latach 1986–1990 naukowym konsultantem i członkiem Rady Naukowej Ośrodka Badawczo-Rozwojowego Górnictwa Surowców Chemicznych CHEMKOP w Krakowie. Trzykrotnie był wybrany do Centralnej Komisji Kwalifikacyjnej: od 1994 do końca 2002.
Dorobek naukowy i pedagogiczny Aleksander Garlicki jest autorem lub współautorem ponad 100 prac opublikowanych w czasopismach krajowych i zagranicznych. Jest również autorem lub współautorem ponad 250 prac niepublikowanych, w tym 5 dokumentacji geologicznych dotyczących złóż soli w Polsce. Prace te przyczyniły się do odkrycia dwóch nowych złóż soli kamiennej w Polsce (złoże soli kamiennej Łężkowice-Siedlec i złoże soli kamiennej Moszczenica-Łapczyca). Był promotorem 78 prac magisterskich oraz 8 prac doktorskich: 1981 – Ashraf M. A. A.