Jobst Hermann von Ilten (ur. 1649, zm. 27 czerwca 1730) – hanowerski polityk, dyplomata i urzędnik.
Urodził się w 1649 roku w ojcowskich dobrach Gestorf w Ks. Calenberg. Chociaż luteranin wstąpił z braku pieniędzy do jezuitów. Od 1667 roku w armii francuskiej, w której w latach 1672–1674 służył w wojnie przeciw Holandii. Z braku szans na objęcie dowództwa wrócił do Hanoweru.
Gdy w roku 1679 do władzy doszedł biskup Ernst August von Osnabrück, wziął von Iltena do swej ekipy ministerialnej. Von Iltenowi udało się wówczas bogato ożenić z siostrą innego ministra. Został Inspektorem Wojsk (Inspektor der Truppen) i poprowadził kampanię wojenna przeciw Francuzom w latach 1688–1689.
Pełnił funkcję tajnego radcy stanu (Geheimenrath) w Księstwie Brunszwik-Lüneburg, a ponieważ Jerzy I Hanowerski, elektor Hanoweru i pierwszy król Anglii z domu hanowerskiego (od 1714) był jednocześnie księciem Brunszwiku-Lüneburga i elektorem Cesarstwa, droga do hanowerskich służb dyplomatycznych stała przed von Iltenem i innymi szlachcicami z Calenbergu i Brunszwiku otworem.