Jadwiga Joanna Orska (ur. 8 marca 1923, zm. 28 stycznia 2004 w Warszawie) – polska geolog, petrograf, specjalista geologii złóż surowców chemicznych, a zwłaszcza soli, współodkrywca ze Zbigniewem Wernerem i Józefem Poborskim złoża soli polihalitowych w rejonie Zatoki Puckiej.
Życiorys Córka przedsiębiorcy i poligrafa Franciszka Roberta Jabłońskiego (1892-1960) i Anny Kunegundy Jabłońskiej z Nowickich (1893-1975). Świadectwo dojrzałości uzyskała w 1946 w II Miejskim Liceum im. Jana Kochanowskiego w Warszawie. Od 1948 pracowała w Państwowym Instytucie Geologicznym. Trzyletnie studia geologiczne odbyła na Wydziale Geologii Uniwersytetu Warszawskiego, następnie dwuletnie na Wydziale Geologiczno-Poszukiwawczym Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. W 1962 uzyskała dyplom magistra inżyniera geologii.
W latach 1955–1958 uczestniczyła w kartowaniu wyrobisk podziemnych kopalni soli kamiennej w wysadzie kłodawskim, opracowując również skład petrograficzny dokumentowanych soli. Od 1961 kierowała Pracownią Petrografii Soli Zakładu Złóż Soli i Surowców Chemicznych Państwowego Instytutu Geologicznego. Prowadziła badania mineralogiczne, petrograficzne i fizykochemiczne skał solnych złóż soli kamiennej Góra, Lubień, Damasławek, Kłodawa i Łętkowice-Siedlec.