Eugeniusz Wutcen (ur. 11 maja 1909 w Będzinie, zm. 27 października 2004 w Warszawie), górnik, specjalista przeróbki surowców mineralnych oraz organizacji poszukiwań i dokumentacji złóż surowców mineralnych.
Życiorys Rodzice pochodzili z Łotwy. Ojciec Alojzy był carskim urzędnikiem w Polsce. Po I wojnie światowej pozostał w Polsce. Eugeniusz Wutcen ukończył siedmioklasową szkołę powszechną w 1922. W 1928 uzyskał świadectwo dojrzałości w gimnazjum matematyczno-przyrodniczym w Sosnowcu. W międzyczasie, w latach 1925–1927, pracował jako kreślarz w Wydziale Mierniczym Zarządu Miejskiego w Będzinie.
W 1928 rozpoczął studia na Wydziale Górniczym Akademii Górniczej w Krakowie. Ze względów zdrowotnych przerwał studia w 1932. W 1933 został zatrudniony w Urzędzie Skarbowym w Będzinie, następnie w kamieniołomie w Rogoźniku koło Będzina. W 1935 powrócił na studia górnicze. W latach 1936–1942 pracował jako kreślarz i topograf w Karpackim Instytucie Geologiczno-Naftowym w Borysławiu, a w latach 1945–1947 – jako młodszy asystent w Katedrze Górnictwa i Przeróbki Mechanicznej Akademii Górniczej w Krakowie. Tam uzyskał dyplom inżyniera górniczego w styczniu 1947.