Bezwzględna różnica tych poziomów (czyli odległość) uznana jest za odcinek jednostkowy. Odcinek ten można następnie podzielić w proporcjach będących współczynnikami Fibonacciego, a także przedłużać go, również zachowując "złote proporcje".
Punkty podziału wyznaczają poziomy Fibonacciego, które uważane są za wsparcia i opory na wykresie danego waloru.
Odcinki Fibonacciego na osi czasu Analogicznie jak w przypadku poziomów Fibonacciego dla osi pionowej wykresu (cen), można również dokonywać "złotego" podziału czasu na osi poziomej (czasu). Czas będący w tym przypadku okresem podstawowym (jednostkowym) to okres pomiędzy kolejnymi ekstremami na wykresie.
Można na tej podstawie próbować wyznaczać prawdopodobne momenty zwrotne ruchu cen w przyszłości.
Istnieją również metody będące połączeniem i rozwinięciem dwóch powyższych, podstawowych metod wykorzystania poziomów Fibonacciego w analizie technicznej.
Wartości ważniejszych współczynników Współczynniki do wyznaczenia poziomów Fibonacciego oblicza się korzystając z definicji "liczby złotej" φ (czyt.