"fi"), podnosząc ją do kolejnych potęg (w większości całkowitych).
Najczęściej używane (w programach do komputerowej analizy technicznej) poziomy zawarte są w poniższej tabeli. wykładnik potęgi współczynnik Fibonacciego(zaokrąglony do trzech miejsc) -3 0,236 (23,6%) -2 0,382 (38,2%) -1,44 * 0,5 (50,0%) -1 0,618 (61,8%) -0,5 0,786 (78,6%) 1 1,618 (161,8%) 2 2,618 (261,8%) 3 4,236 (423,6%) * Dokładnie: ln(1/2)/ln(φ). Ze względów praktycznych i tradycyjnych współczynnik 0,5 zaliczamy do poziomów Fibonacciego.
Krytyka metody Krytycy metody wskazują, że przy wyznaczeniu wielu minimów i maksimów na wykresie a następnie poziomów Fibonacciego rośnie prawdopodobieństwo odbicia lub zatrzymania się ceny na którymś z nich. W niektórych mutacjach metody stosowane są oprócz podstawowych współczynników ich rozmaite kombinacje, co w oczywisty sposób wpływa na wzrost "trafności".
Stosowane są również metody wyznaczania zagęszczeń takich poziomów na wykresie, które to zagęszczenia traktuje się jak pojedyncze poziomy wsparcia lub oporu.
Zobacz też Fibonacci złoty podział
Przypisy
Kategoria:Analiza techniczna