skr. skandhaka) i początek 17. Pratimokshasutra dla mnichów Vinayavibhanga dla mnichów Pratimokshasutra dla mniszek Vinayavibhanga dla mniszek Vinayakshudrakavastu: dalszy ciąg 17. skandhaki i pozostałe Vinayottaragrantha: dodatki, w tym Upaliparipriccha, która koresponduje z jednym z rozdziałów Parivary
3. Sìfēnlǜ, 四分律 (katalog Taisho: nr 1428), chińskie tłumaczenie wersji dharmaguptaki. To wersja używana w tradycji chińskiej i wywodzących się z niej tradycji koreańskiej, wietnamskiej oraz w japońskiej szkole ritsu. Większość mnichów i mniszek w Japonii nie podąża za wskazaniami Vinayi, ale za wskazaniami mahayany (wskazaniami bodhisattwy). Jest to efekt skutecznej kampanii szkoły tendai. Bhikshuvibhanga dotyczący wskazań dla mnichów Bhikshunivibhanga dotyczący wskazań dla mniszek; przetłumaczony przez Ann Heirman jako „Rules for Nuns According to the Dharmaguptakavinaya”, część II, Motilal Banarsidass, Delhi, 2002 Skandhaka Samyuktavarga Vinayaikottara, odpowiadający z jednym z rozdziałów Parivary
4. Shísònglǜ, 十誦律 (katalog Taisho: nr 1435), tłumaczenie wersji sarvastivady Bhikshuvibhanga Skandhaka Bhikshunivibhanga Ekottaradharma, podobny do Vinayaikottara Upaliparipriccha Ubhayatovinaya Samyukta Parajikadharma Sanghavasesha Kusaladhyaya