5. Wǔfēnlǜ, 五分律 (katalog Taisho: nr 1421), tłumaczenie wersji mahisasaki Bhikshuvibhanga Bhikshunivibhanga Skandhaka

6. Móhēsēngjìelǜ, 摩訶僧戒律 (katalog Taisho: nr 1425), tłumaczenie wersji mahasanghiki. Reguły dla mniszek zostały przetłumaczone przez ś.p. prof. Hirakawa jako Monastic Discipline for the Buddhist Nuns, Patna, 1982. Bhikshuvibhanga Bhikshunivibhanga Skandhaka

Oprócz tego przetrwały również części różnych wersji, w różnych językach

Pochodzenie Winaja Pitaki Tradycyjnie każda szkoła utrzymuje, że jej wersja była spisana krótko po śmierci Buddy, na Pierwszym Soborze Buddyjskim, gdzie została wyrecytowana przez Upalę, z nieznacznymi późniejszymi dodatkami. Jako że wersje różnią się od siebie, badacze nie traktują tych pretensji poważnie. Z drugiej strony, ponieważ są też bardzo podobne, większość naukowców uważa Winaję za tekst wczesny, datowany na okres przed powstaniem odmiennych szkółNew Penguin Handbook of Living Religions, s. 380. Jednakże Dr Gregory Schopen, profesor studiów sanskryckich, tybetańskich i buddyjskich na Uniwersytecie Teksańskim w Austin, w wielu punktach nie zgadza się z tymi przekonaniamiBones, Stones, and Buddhist Monks, University of Hawaiʻi Press, Honolulu, 1997.. Sugeruje on, że podobieństwa mogą być spowodowane późniejszą standaryzacją.