Język Rzymian był natomiast ujednolicony. Większość pozostałych różnic koncentrowała się wokół prawa i gospodarki.
Raz do roku wojownicy udawali się do Rawenny, gdzie rezydował król, aby otrzymać pieniądze z jego rąk. Przy tej okazji Teodoryk osobiście dokonywał oceny swych wojsk. Żołnierze w służbie czynnej otrzymywali swoje racje bądź w naturze, bądź w formie ekwiwalentu pieniężnego. Ostrogoci za panowania Teodoryka wiedli więc zupełnie inne życie, niż ich przodkowie pod władzą Hunów.
thumb|266px|Mauzoleum Teodoryka w Rawennie
Polityka zewnętrzna i jej skutki w państwie W latach 507-526 jako regent Teodoryk panował również nad Wizygotami. Po śmierci Anastazjusza w roku 518 senat wybrał na cesarza kandydata wysuniętego przez gwardię, oficera Justyna. Był on wyznania chalcedońskiego i potępiał innowierców. Rychło zresztą ujawnił się nowy konflikt Wschodu z Rawenną o podłożu wyznaniowym. Teodoryk obawiał się represji zwłaszcza po tym, jak grono senatorów wezwało Justyna do obalenia rządów króla Gotów. Policja gocka zdołała jednak przechwycić listy kompromitujące spiskowców, a Boecjusz, ówczesny magister officiorum w rządzie raweńskim, który zaciekle bronił pochwyconych, został uwięziony i po długim procesie skazany na śmierć w roku 524.