1980–2002 Kryzys naftowy z 1973 całkowicie zmienił sposób patrzenia na komunikację tramwajową w świecie. Ponieważ przewidywano, że liczba ludności w aglomeracji bratysławskiej niebawem zbliży się do miliona mieszkańców, dlatego należało odpowiednio zreorganizować miejską komunikację. Kluczową rolę miała odegrać sieć szybkiego tramwaju, a później metra, natomiast klasyczne tramwaje miały stać się uzupełniającym środkiem transportu. Budowa pierwszej linii metra rozpoczęła się w 1985 z południa miasta (dzielnica Petržalka) w kierunku centrum. Jednocześnie przeprowadzono szereg inwestycji tramwajowych, m.in. zakończono eksploatację tramwajów Tatra T2.
Oprócz planów budowy metra, rozważano też zmianę rozstawu torów na 1435 mm. W tym czasie sieć wąskotorową posiadał w całym kraju jeszcze jedynie Liberec, który w dodatku rozpoczął proces jej zmiany, a wycofywane z ruchu tamtejsze wagony Tatra T3 trafiały właśnie do Bratysławy. Z powodu problemów z dostosowaniem taboru, do miasta nie trafiły tramwaje z rodziny Tatra KT8xx, które były zaprojektowane wyłącznie na tor normalny. Zamiast nich dostarczono tramwaje Tatra T6A5.