Po przeniesieniu z korpusu oficerów uzbrojenia do korpusu oficerów artylerii od 1 stycznia 1926 pełnił służbę w 8 pułku artylerii ciężkiej w Toruniu. W grudniu 1926 ukończył kurs w Szkole Młodszych Oficerów Artylerii w Toruniu, po którym dowodził baterią w pułku. Otrzymał wówczas awans na kapitana artylerii, ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928. Od maja 1933 był instruktorem w Szkole Podchorążych Artylerii w Toruniu, zaś od sierpnia 1936 dowódcą dywizjonu w 2 pułku artylerii ciężkiej Ziemi Chełmskiej. Od kwietnia 1939 pełnił funkcję wykładowcy artylerii w Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie.
W kampanii wrześniowej, był oficerem sztabu dowódcy artylerii 3 Dywizji Piechoty Legionów, płk dypl. Stanisława Tatara. Brał udział w bitwie pod Iłżą, Tarnawatką i Tomaszowem Lubelskim. Po rozwiązaniu oddziałów, podejmował próby przedostania się na zachód, lecz schwytany przez Niemców wskutek zdrady przewodnika, przebywał dwa tygodnie w areszcie.