W recenzji PopMatters, Adrien Begrand napisał, że „chociaż Supernature nie ma wyobraźni Felt Mountain i zuchwałego błysku Black Cherry, nie schlebia popowej przeciętności”„Although Supernature lacks the imagination of Felt Mountain and the saucy brilliance of Black Cherry, it doesn’t pander to the pop crowd”.. Rolling Stone pisał, że płyta jest „toksyczna i wyśmienita” i że „Supernature każe ci robić niedobre rzeczy – i spodoba ci się to”„Toxic and delicious (...) Supernature will make you do bad things – and like it”.Gitlin, Lauren. „Goldfrapp, Supernature (U.S. edition)”. Rolling Stone. 6 marca 2006. Dostęp 24 marca 2006.. Recenzent Pitchfork Media Nitsuh Abebe był pod mniejszym wrażeniem, i napisał o piosenkach z albumu, że „sprawiają wrażenie wprawek: zbyt gęste i melodyjne żeby być muzyką dance, ale których melodie nie są dość chwytliwe jak na muzykę pop”„Keep feeling like exercises: too thick and melodic to work like dance music, but with melodies that refuse to stick as satisfyingly as pop.” Abebe, Nitsuh. „Supernature by Goldfrapp”. Pitchfork. 1 września 2005. Dostęp 26 października 2006..