Eksperci, organizacje społeczne, podmioty konsultowane czy podmioty mające inicjatywę ustawodawczą mogą wpływać na treść regulacji, nie mając kompetencji do ostatecznego ustanowienia aktu.

Władcze i negocjacyjne tworzenie prawa

W literaturze spotyka się również klasyfikację sposobów tworzenia prawa ze względu na udział przyszłych adresatów w kształtowaniu regulacji.

Maciej Koszowski wyróżnia woluntarystyczne (władcze) tworzenie prawa, w którym treść regulacji jest ustalana przez podmiot prawotwórczy bez uzależnienia jej od zgody przyszłych adresatów, oraz konsensualne (negocjacyjne) tworzenie prawa, w którym stanowisko przyszłych adresatów jest uwzględniane w kształtowaniu regulacji.

Podział ten dotyczy szerzej sposobu tworzenia prawa i nie powinien być utożsamiany z rozróżnieniem poszczególnych typów faktów prawotwórczych. W szczególności samo uwzględnianie opinii adresatów w konsultacjach nie powoduje, że stają się oni podmiotami kompetencji prawotwórczej.

Inne fakty prawotwórcze

Poza stanowieniem do tradycyjnie wyróżnianych sposobów powstawania prawa należą:

zawarcie umowy prawotwórczej – gdy system prawny wiąże z zawarciem określonej umowy ustanowienie norm prawnych;