600 Doński Kozacki Dywizjon Kawalerii (ros. 600-й Донской казачий дивизион, niem. Ost Donkosakenabteilung 600) – ochotnicza kolaboracyjna jednostka wojskowa kawalerii złożona z Kozaków podczas II wojny światowej.
Krótko po ataku wojsk niemieckich na ZSRR, na stronę Niemców przeszła 22 sierpnia duża część sowieckiego 436 pułku strzeleckiego na czele z ppłk. Iwanem N. Kononowem. W sztabie niemieckiej 4 Armii zapowiedział on 6 września 1941 r. sformowanie ochotniczego kozackiego pułku kawalerii w celu prowadzenia walki z władzą sowiecką, co wywarło duże wrażenie na Niemcach. Zainteresował się tym dowodzący oddziałami bezpieczeństwa na tyłach Grupy Armii "Środek" gen. Max von Schenkendorf. W rezultacie – wbrew rozkazom Adolfa Hitlera – w rejonie okupowanego Witebska płk I. N. Kononow rozpoczął formowanie przy sztabie 9 Armii ochotniczego oddziału kozackiego złożonego z uciekinierów i b. jeńców wojennych z Armii Czerwonej, osadzonych głównie w stalagach i dulagach w Witebsku, Mohylewie, Orszy, Homlu i Smoleńsku. Nadzór na tym sprawował z ramienia Abwehry płk Graf G. A. von Rittberg.