28 października 1941 r. w Mohylewie został utworzony ponad 1-tysięczny ochotniczy kozacki oddział kawalerii w sile batalionu oznaczony numerem 102 pod dowództwem płk. I. N. Kononowa. Składał się z czterech szwadronów kawalerii, plutonu artylerii konnej i plutonu działek przeciwpancernych. Prowadził on w składzie niemieckiej 88 Dywizji Piechoty działania antypartyzanckie w rejonie Wiaźmy, Połocka i Wielkich Łuków. Kozacy niszczyli leśne bazy partyzantów. Zimą 1942 r. do jednostki dołączył wraz z grupą rosyjskich oficerów ppłk Aleksandr N. Pugowocznikow, uwolniony z obozu jenieckiego dla oficerów armii jugosłowiańskiej. Objął on w stopniu majora funkcję zastępcy ppłk. I. N. Kononowa. W listopadzie-grudniu 1942 r. oddział został rozwinięty w 600 Doński Kozacki Dywizjon Kawalerii, nazywany nieoficjalnie pułkiem. W lutym 1943 r. składał się ze sztabu, ośmiu szwadronów kawalerii, szwadronu motocyklistów i dywizjonu artylerii. Liczył ok. 2,3 tys. ludzi.