Kontrakt wstępny został zawarty 21 grudnia 1961 roku, który 19 stycznia roku 1962 został potwierdzony finalnym kontraktem konstrukcyjnym. Przygotowanie dokumentacji i projektów produkcyjnych zostało po raz kolejny powierzone biuru projektowemu IKL. Na żądanie norweskiego kontrahenta, projekt IK29 noszący niemiecką desygnację 207 otrzymał nowy element – mimo sekcyjnej metody produkcji – mocowaną za pomocą śrub stożkową klapę montażową przedziału silników diesla, tzw. francuski właz, co spowodowało problemy wytrzymałościowe konstrukcji. Mimo że niektóre projekty wykonawcze musiały w związku z tym zostać narysowane ponownie, produkcję okrętów zdołano zapoczątkować w Emden już latem 1962 roku. Jako metodę budowy, podobnie jak w przypadku jednostek typu 201 i 205, wybrano montaż z gotowych sekcji. Dzięki zleceniu produkcji najważniejszych elementów już jesienią 1961 roku, szybki montaż pierwszej z 15 jednostek rozpoczęty został na pochylni w Emden 13 marca 1963 roku, drugiej zaś 26 maja z ośmiomiesięcznym czasem montażu, który jednak w przypadku kolejnych 13 jednostek został skrócony do czterech–pięciu miesięcy. Ostatnia jednostka tego typu – KNM „Svenner” (S309) / ORP „Bielik” – został przedłużony o dystans między dwoma wręgami, w celu umożliwienia instalacji dodatkowego peryskopu, służącego pomocą w szkoleniu dowódców okrętów.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Okręty podwodne typu 207 · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.