Linia kolejowa nr 6 Zielonka – Kuźnica Białostocka – linia kolejowa w północno-wschodniej Polsce o długości 224,163 km, fragment międzynarodowej linii E75 (I Paneuropejski Korytarz Transportowy) łączącej Warszawę z Helsinkami.
Linia jest w większej części dwutorowa i w całości zelektryfikowana.
Historia Powstanie Linia, której odcinek stanowi linia kolejowa nr 6 (drugi odcinek w Polsce to linia kolejowa nr 21), została otwarta w 1862 r. z inicjatywy rządu rosyjskiego. Była to druga (po Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej) linia, która powstała na ziemiach Królestwa Polskiego. Funkcjonowała pod nazwą Kolej Warszawsko-Petersburska. Z początku była to linia jednotorowa, szerokotorowa (o rozstawie szyn 1524 mm). W późniejszym czasie do linii dodano drugi tor (dokładna data nie jest znana).
Lata międzywojenne W roku 1918 linia stała się linią normalnotorową (zmieniono rozstaw szyn na 1435 mm). Zarząd nad linią przejęły Polskie Koleje Państwowe.
W latach międzywojennych znacznie ograniczono liczbę odjazdów pociągów do Petersburga.
2 września 1933 otwarto łącznicę pomiędzy Warszawą Rembertów i Zielonką (Linia kolejowa nr 449), dzięki której pociągi jadące z Białegostoku mogły dojechać do Dworca Głównego.