Białoruski Instytut Gospodarki i Kultury (biał. Беларускі Інстытут Гаспадаркі і Культуры) – białoruska instytucja kulturalno-gospodarcza działająca w latach 1926–1937
Instytut powstał w czerwcu 1926 r. w Warszawie z inicjatywy działaczy 2 umiarkowanych białoruskich ugrupowań politycznych, tj. Białoruskiego Zjednoczenia Chrześcijańsko-Demokratycznego i Białoruskiego Związku Włościańskiego. Na jego czele stanął Adam Bildziukiewicz, zaś funkcję sekretarza pełnił poeta Haliasz Laukowicz. Choć siedzibą Instytutu miała być Warszawa, to jednak główna działalność przez cały okres jego istnienia skupiała się w Wilnie, gdzie działała Rada Centralna, zwana też Zarządem Centralnym. Należeli do niej ksiądz Adam Stankiewicz, Fabian Jaremicz, Stefan Świstun, Aleksander Nazarewski, Konstanty Budźko, Aleksander Babiański, Jan Wasileuski, Konstanty Juchniewicz, Paweł Karuza, Edward Budźko, Jan Paźniak, Wiaczesław Bogdanowicz.