Organizacja działała na obszarach Polski zamieszkanych przez Białorusinów. Podstawowym celem jej działalności było rozbudzanie białoruskiej świadomości narodowej, popieranie przedsiębiorczości, rolnictwa, przemysłu, rzemiosła i sztuki ludowej, kształcenie zawodowe ludności białoruskiej oraz pomoc w rozwoju oświaty i kultury białoruskiej. Odbywało się to poprzez zakładanie spółdzielni rolniczych, organizowanie odczytów oświatowych, imprez rocznicowych, wystaw gospodarczych, koncertów i innych występów artystycznych, otwieranie bibliotek, czytelni i domów ludowych. Członkiem Instytutu mógł zostać każdy Białorusin bez względu na przynależność partyjną. Władze centralne i oddziałowe wyznaczały kierunki rozwoju i pełniły funkcje koordynujące działalność Instytutu, zaś główna praca odbywała się w organizowanych w terenie kołach.