Władze Instytutu wypowiadały się również w sprawie podręczników wykorzystywanych w szkołach białoruskich. Instytut organizował ponadto akcję odczytów na wsiach. Dotyczyły one problemów parcelacji, komasacji gruntów, likwidacji serwitutów oraz sposobów przeprowadzania melioracji gruntów.
W dziedzinie gospodarczej Instytut podjął pewne działania w 1927 r. Z jego inicjatywy w lutym tego roku w Wilnie zostały otwarte kursy spółdzielczości i kursy handlowe, które miały przygotować kierowników przyszłych spółdzielni i pracowników handlu. Jesienią rozpatrywano pomysł utworzenia w Wilnie Białoruskiego Przemysłowo-Rolniczego Banku Spółdzielczego, który udzielałby kredytów chłopom białoruskim. Ostatecznie do uruchomienia tej instytucji nie doszło. Do innych przejawów działalności gospodarczej Instytutu należała też pomoc pieniężną dla Towarzystwa Dobroczynności. Akcje te popularyzowały Instytut wśród miejscowej ludności. W dziedzinie gospodarki dużą rolę odgrywało pismo "Samopomoc. Białoruskie Spółdzielczo-Ekonomiczne Czasopismo", redagowane przez A. Klimowicza, w którym ukazywało się wiele porad gospodarczych. Instytut energicznie propagował tworzenie własnej spółdzielczości twierdząc, że udział Białorusinów w spółdzielniach polskich i litewskich nie zaspokaja ambicji i nie daje dużych zysków.