Łk 7,10, dodatek ten zawierają Kodeks Synajski, Efrema, 07, (022), (0250), f1, (33, 1241), g1, syrh.
Nie zawiera spornego tekstu Pericope adulterae (J 7,53-8,11), zawiera natomiast Mt 16,2-3 (znaki czasu), Łk 22,43-44 (krwawy pot Jezusa) i J 5.
Wśród wariantów tekstowych kodeksu największe zainteresowanie wzbudza Mt 27,16.17, gdzie według rękopisu Piłat pyta tłum, kogo ma im wypuścić, Jezusa Barabasza czy Jezusa zwanego Chrystusem. Wariant potwierdzają greckie rękopisy minuskułowe: 1, 118, 209, 241, 299, 700, 1582, a z przekładów: syrs, pal, arm, geo2. Wariant wzmiankowany też jest w nocie marginalnej kodeksu Vaticanus 354 oraz w komentarzu Orygenesa do Ewangelii Mateusza. Wariant uważa się za nieautentyczny, ponieważ nie jest potwierdzony przez najlepsze greckie rękopisy. Te same rękopisy, które w wierszach 16 i 17 nadają Barabaszowi imię Jezus, nie czynią tego samego w wierszach 20, 21 i 26. Nie ma żadnych dowodów na to, aby ten wariant istniał kiedykolwiek w tekście Ewangelii Marka, Łukasza i Jana. Wariant ma jednak wczesne pochodzenie. Kodeks Watykański i minuskuł 1010 umieszczają rodzajnik τον przed Βαραββαν. Obecność rodzajnika sugeruje, że przodek owych rękopisów zawierał imię Ιησουν.