W 1908 roku Gregory zaklasyfikował go do grupy rękopisów majuskułowych i nadał mu sigla 038 oraz Θ.
Pierwsze facsimile zostało wydane w roku 1907. Facsimile kodeksu zostało opublikowane przez Alanda, Metzgera (patrz ilustracja). Transkrypcję tekstu wydali Gustav Beermann oraz C.R. Gregory w 1913 roku. Wydanie to umożliwiło biblistom K. Lakowi oraz R.P. Blakowi przeprowadzenie dokładnych analiz tekstualnych i zaobserwowanie związków z f1, f13, 28, 565, i 700 na gruncie Ewangelii Marka.
Rękopis zawiera wiele wariantów, które przed jego odkryciem znajdowały potwierdzenie wyłącznie w rękopisach minuskułowych, wczesnych przekładach bądź cytatach Ojców Kościoła. Część owych wariantów uzyskała nieoczekiwane potwierdzenie przez 032 (odkryty na początku XX). Zachęciło to badaczy do poszukiwania bliższych związków pomiędzy 038 a 032. Badania te wykazały pewne podobieństwa tekstualne obu rękopisów, jednak różnice są na tyle liczne, że nie można mówić o bliskim pokrewieństwie tekstualnym.