Nauka spod znaku kultu cargo, nazywana też nauką kultu cargo (), to określenie spopularyzowane przez Richarda Feynmana w przemówieniu wygłoszonym w 1974 roku do absolwentów California Institute of Technology. Oznacza działalność, która zewnętrznie przypomina naukę, ale nie spełnia jej podstawowych standardów rzetelności, samokrytycyzmu i kontroli błędu.
Feynman odwołał się do metafory kultu cargo: po II wojnie światowej część społeczności na wyspach Pacyfiku odtwarzała zewnętrzne elementy infrastruktury lotniczej w nadziei, że ponownie pojawią się samoloty z zaopatrzeniem. Analogicznie w „nauce spod znaku kultu cargo” zachowane zostają formy badań, lecz brakuje tego, co Feynman uważał za najważniejsze, czyli „naukowej integralności” i gotowości do ujawniania wszystkiego, co może osłabiać własny wniosek.
Pojęcie W klasycznym ujęciu Feynmana problem nie polegał na zwykłej pomyłce badawczej, lecz na braku szczególnego rodzaju uczciwości intelektualnej.