Stegosaurus madagascariensis z Madagaskaru, znany jedynie dzięki zębom, opisany przez Piveteau w 1926. Zęby te przypisywano zmiennie nie tylko stegozaurowi, ale też teropodowi mażungazaurowiGalton PM (1981) „Craterosaurus pottonensis Seeley, a stegosaurian dinosaur from the Lower Cretaceous of England, and a review of Cretaceous stegosaurs”. Neues Jahrbuch für Geologie und Paläontologie, Abhandlungen 161(1):28–46., kaczodziobemu, a nawet krokodylowi.
Inne pozostałości przypisywane wcześniej stegozaurowi umieszczane są obecnie w różnych rodzajach. Stegosaurus marshi, opisany przez Lucasa w 1901, został przechrzczony na hoplitozaura rok później 1902. Stegosaurus priscus autorstwa Nopcsa 1911, przypisywano leksowizaurowi, a obecnie stanowi gatunek typowy lorikatozaura.
Paleobiologia thumb|Model stegozaura, Bałtowski Park Jurajski Stegosaurus był największym przedstawicielem swego infrarzędu, osiągając do 9 m długości. Niedługo po odkryciu Marsh uznał zwierzę za dwunożne z powodu jego krótkich kończyn przednich. Do 1891 zmienił jednak zdanie, zwracając uwagę na ciężką budowę gada. Obecnie jego czworonożność nie podlega dyskusji, istnieje jednak rozbieżność zdań w kwestii możliwości wspinania się stworzenia na tylne łapy, podpierania ogonem i pasenia się wśród wyżej rosnącego listowia. Możliwość taką zauważył Bakker, nie uznaje jej natomiast Kenneth Carpenter.