raporcie mniejszości.
Minister i premier W 1940 powrócił do parlamentu, zaś wkrótce potem premier John Curtin powierzył mu funkcję skarbnika (ministra finansów). Choć formalnym wicepremierem był wówczas Frank Forde, w praktyce to Chifley był w gabinecie Curtina osobą numer 2. Podczas gdy premier skupiał się na zarządzaniu australijskim udziałem w II wojnie światowej, Chifley nadzorował większość dziedzin polityki wewnętrznej. Po śmierci Curtina w 1945, niejako automatycznie premierem został Forde. Jednak zaledwie po sześciu dniach Chifley pokonał go w wyborach na nowego lidera ALP i tym samym przejął tekę szefa rządu.
Jako premier Chifley pragnął zreformować australijską gospodarkę zgodnie z zasadami socjaldemokracji. Wprowadził zasiłek dla bezrobotnych i zmienił zasady polityki imigracyjnej. Powrócił także do swej dawnej idei upaństwowienia banków, ale Sąd Najwyższy uznał ustawę w tej sprawie za niekonstytucyjną. Doprowadził też do powstania instytucji obywatelstwa Australii (wcześniej wszyscy jej mieszkańcy byli formalnie obywatelami brytyjskimi), wywiadu i pierwszego narodowego przewoźnika lotniczego.