thumb|250px|Pojemnik transportowy H-912 dla Mk-54 SADM thumb|250px|Skrzynka do przechowywania SADM Special Atomic Demolition Munition (SADM) (pol. Specjalne Jądrowe Środki Rażenia) – projekt Marynarki Wojennej i Korpusu Piechoty Morskiej Stanów Zjednoczonych prezentowany w latach 60., nigdy nie zastosowany. Projekt zakładał wykorzystanie broni jądrowej małej skali (tj. walizkowa bomba atomowa) przez pojedynczego żołnierza (lub agenta) do działań dywersyjnych na zapleczu wroga. Środki jądrowe były na tyle małe i łatwe w transporcie, by żołnierz mógł być zrzucony z nimi ze spadochronem z dowolnego typu samolotu lub śmigłowca i umieścić je, na przykład, w porcie (lub innym obiekcie z dostępem do morza). Inny żołnierz, zrzucany bez ładunku jądrowego, miał zapewnić, w razie potrzeby, wsparcie pierwszemu.
Taka dwuosobowa drużyna miała umieścić ładunek w celu, ustawić zapalnik czasowy i dokonać odwrotu na otwarte morze, gdzie byłaby ewakuowana przez okręt podwodny lub szybką jednostkę nawodną. W ramach projektu trenowano intensywnie procedury zrzutu i ewakuacji żołnierzy.