Przedmiot kontrowersji doktrynalnej thumb|Najstarsza znana ikona Chrystusa Pantokratora, pochodząca z VI wieku. Klasztor świętej Katarzyny na górze Synaj. Twarz Jezusa podzielona została na dwie, różniące się części. Miało to oddać w formie artystycznej teologiczne twierdzenie, że Jezus jest jednocześnie Bogiem i człowiekiem
Punkt wyjścia Św. bp Cyryl i abp Nestoriusz byli, obok św. biskupa Augustyna z Hippony, najwybitniejszymi teologami swoich czasów. Zaliczani są też do uczonych, którzy wywarli największy wpływ na kształt doktryny chrześcijańskiej w całych dziejach tej religii. Większość dzieł biskupa Aleksandrii przetrwała. Natomiast liczne traktaty, których autorem był biskup Konstantynopola, zaginęły. Obecnie znanych jest tylko kilka dzieł abp. Nestoriusza.
Obie strony konfliktu doktrynalnego zgadzały się, że fundamentem ortodoksji chrześcijańskiej są Biblia i wyznanie wiary z Nicei. Odrzucały tezy arianizmu, które odmawiały Chrystusowi pełnej boskości. Dlatego punktem wspólnym ich chrystologii było twierdzenie, zgodnie z którym Jezus Chrystus jest zarazem Bogiem i człowiekiem. Polemika toczyła się wokół problemu, w jaki sposób to, co pochodzi od Boga i to, co jest z człowieka, zostało połączone w osobie Jezusa.