Znakomity mówca, znany był ze swej swady polemicznej i publicystyki. W okresie międzywojennym był czterokrotnie posłem, na Sejm Ustawodawczy (1919–1922), Sejm II RP I, II i V kadencji w latach 1922–1930 i 1938–1939. Z trybuny sejmowej wypowiadał się jako demokrata zwalczający dyktaturę sanacyjną. W okresie pracy w Sejmie najwięcej uwagi poświęcał sprawom reformy rolnej, administracji oraz stosunkom pomiędzy Kościołem a państwem. W 1924 złożył w sejmie wniosek o płacenie podatków przez duchownych z dóbr ziemskichStanisław Giza: Kalendarz wydarzeń historii ruchu ludowego 1895–1965, Warszawa 1967, s. 74.. Przed wyborami w 1938 utworzył Związek Polskich Ludowców. W Sejmie Ustawodawczym (1919–1922) sekretarz i wiceprezes klubu PSL–Lewica, w I kadencji członek sądu honorowego i wiceprezes klubu PSL „Wyzwolenie”, oraz klubu ZPSL, w II kadencji ponownie wiceprezes klubu PSL „Wyzwolenie”.