W czasie II wojny światowej 19 października 1939 został aresztowany przez Niemców w Choczni, osadzony w więzieniu na Montelupich w Krakowie, następnie w Wiśniczu, 20 czerwca 1940 przekazany do obozu koncentracyjnego Auschwitz (nr obozowy 829), w nocy z 7 na 8 lipca 1942 przeniesiony do Mauthausen (nr obozowy 11 206), tamże uwolniony przez wojska amerykańskie 5 maja 1945. Po uwolnieniu został członkiem obozowego Międzynarodowego Komitetu Administracyjnego, prezes Komitetu Polskich Więźniów. Powrócił do Polski w końcu maja 1945. Wiceprezes Rady Naczelnej Związku Byłych Więźniów Politycznych Obozów Hitlerowskich.
Od września 1945 do stycznia 1946 wiceprezes NKW Stronnictwa Ludowego, partii satelickiej Polskiej Partii Robotniczej. Od stycznia 1946 do października 1948 prezes RN SL (7 października został wykluczony z partii), również zastępca skarbnika NKW SL. Był redaktorem naczelnym „Przyjaciela Ludu”. Od 1949 w Zjednoczonym Stronnictwie Ludowym. Ponownie pełnił mandat poselski, tym razem do Krajowej Rady Narodowej oraz na Sejm Ustawodawczy (1947–1952), w latach 1946–1948 minister poczt i telegrafów. W październiku 1950 oskarżony o działalność prosanacyjną z końca lat 30. i wykluczony z ZSL, 15 października aresztowany i więziony na Montelupich w Krakowie do 30 stycznia 1952.