30 października 1951 Sejm zezwolił na przeprowadzenie postępowania karnego wobec niego. Po zwolnieniu z więzienia wrócił do Choczni, ponownie aresztowany i więziony od 22 lipca 1952 do 15 stycznia 1953 w więzieniu mokotowskim w Warszawie. 8 stycznia 1956 Komisja Rehabilitacyjna ZSL uchyliła uchwałę o pozbawieniu go członkostwa ZSL i przywróciła pełne prawa członkowskie, z których nie skorzystał. Od 1956 adwokat, nie zajmował się czynną działalnością polityczną.
31 maja 1949 poślubił Elżbietę z domu Styła, małżeństwo pozostało bezdzietne. Jego teściem był Antoni Styła, także działacz ludowy.
Pochowany na miejscowym cmentarzu w Choczni.
Publikacje Był również pisarzem, współpracował z pismem „Wyzwolenie”. Należał do znamienitych znawców przeszłości wsi polskiej, opublikował szereg prac dotyczących historii chłopów. Najbardziej znane to: Mroki średniowiecza (Kraków 1935) Z dziejów wsi polskiej (Warszawa 1946) O zbójnickich zamkach, heretyckich zborach i oświęcimskiej Jerozolimie (Kraków 1938) Miłościwi panowie i krnąbrni poddani (Kraków 1959)
Znaczącą w jego dorobku pracą są Mroki Średniowiecza (podtytuł: Obyczaje, przesądy, fanatyzm, okrucieństwa i ucisk społeczny w dawnej Polsce), książka postrzegana jako antyklerykalna.