W 1942 roku rząd Stanów Zjednoczonych zapewnił Czang Kaj-szeka, że uznaje chińskie pretensje wobec Tybetu.
Przebieg thumb|Chińscy i tybetańscy przywódcy na oficjalnym przyjęciu z okazji „pokojowego wyzwolenia” thumb|Oddziały chińskie wkraczają do Lhasy, październik 1951 W styczniu 1950 roku premier Indii Jawaharlal Nehru nawiązał stosunki dyplomatyczne z rządem Chińskiej Republiki Ludowej i potwierdził prawa Chin jako suwerena Tybetu.
Według Samdhong Rinpoche i XIV Dalajlamy, 1 stycznia 1950 Chiny obiecały „wyzwolić” Tybet. Chińska Armia Ludowo-Wyzwoleńcza wkroczyła do wschodniego Tybetu (Czamdo) 7 października 1950. Szybko przemieszczające się chińskie jednostki otoczyły (mając przewagę liczebną) tybetańskie oddziały. Obrońcy podjęli walkę pod Qamdo, ale musieli skapitulować wobec odcięcia ich od stolicy i przewagi chińskiej. 19 października kolejnych 5 tys. tybetańskich żołnierzy poddało się. Po konfiskacie ich broni, chińscy żołnierze przeprowadzili wśród nich ideologiczne pogadanki nt.