The thinly distributed Chinese force in Tibet could not have rounded up, hunted down, and exterminated that many people even if it had spent all its time doing nothing else. See also "A Note on Tibet's Population" Leo A. Orleans, The China Quarterly, No. 27 (Jul. – Sep., 1966), str. 120-122.
Samdhong Rinpocze i XIV Dalajlama Według Samdhong Rinpocze i czternastego Dalajlamy, w 1962 roku zostało tylko 70 z 2500 klasztorów w Tybetańskim Regionie Autonomicznym, a blisko 93% mnichów zostało zmuszonych siłą do opuszczenia swych klasztorów. Podają oni, że w latach 1950-1976 straty wśród ludności tybetańskiej przedstawiają się następująco: 173 221 Tybetańczyków zginęło w więzieniach i obozach pracy, 156 758 zostało straconych, 342 970 zmarło z głodu, 432 705 zginęło w walkach i powstaniach, 92 731 przez tortury i 9002 przez samobójstwo.
Następstwa thumb|Pomnik Pokojowego Wyzwolenia Tybetu, wzniesiony w Lhasie w 2001 roku 29 kwietnia 1954 Indie podpisały porozumienie z Chinami, uznając terytorium Tybetu za integralną część Chin.