Oddział partyzancki działający w rejonie Słonimia wespół z oddziałem Stiepana Łobowicza zajęły miasteczko Oziernica.
W 1947 r. wskutek zwiększonego nacisku oddziałów sowieckich przeprowadzono częściową demobilizację oddziałów partyzanckich. Od tego czasu większy nacisk postawiono na pojedyncze akcje zbrojne i terrorystyczne skierowane głównie przeciwko najbardziej niebezpiecznym i dokuczliwym działaczom komunistycznym, milicjantom i funkcjonariuszom bezpieki. Pomimo tego działała w dalszym ciągu pewna ilość większych oddziałów partyzanckich. Jednym z większych osiągnięć białoruskich partyzantów w tym okresie było zajęcie przez oddział S. Łobowicza szeregu wsi leżących między Borysowem i Radoszkowiczami, po czym utrzymywanie w nich swojej władzy przez miesiąc. Sowieci, aby zniszczyć oddział, użyli przeciwko niemu gazów bojowych. Z kolei w marcu 1948 r. ok. 500 partyzantów z gen. M. Wituszką na czele zajęło nocą Nowogródek, przez 3 godziny blokowali sowiecki garnizon i inne służby, po czym powrócili do lasu.