bispinor Diraca, – jednostka urojona, – stała Plancka podzielona przez – prędkość światła, przy czym w zapisie równania Diraca zastosowano konwencję sumacyjną Einsteina, polegającą na pomijaniu znaku sumy, gdy powtarza się ten sam indeks, tj.
Konwencja ta jest stosowana w całym tym artykule.
Równanie cząstki oddziałującej z polem elektromagnetycznym Jeżeli cząstka nie jest swobodna, ale oddziałuje z zewnętrznym polem elektromagnetycznym, to równanie Diraca przyjmuje postać
gdzie: – ładunek cząstki, – potencjał wektorowy pola zapisany jako czterowektor kowariantny.
Formalnie równanie to można otrzymać z równania Diraca cząstki swobodnej dokonując podstawienia (tzw. reguły Jordana)
Funkcja falowa Ψ(xν) Funkcja falowa zwana bispinorem Diraca, jest funkcją o 4 składowych zespolonych; zapisuje się ją w postaci kolumny
przy czym oznacza położenie cząstki w czasoprzestrzeni. Nazwa bi-spinor oznacza podwójny spinor. Spinor występuje w równaniu Pauliego, gdzie jest funkcją falową o 2 składnikach, opisujących 2 składowe spinowe (w równaniu Schrödingera funkcja falowa jest 1-składnikowa).