Julien Benda, wym. ʒyliɛ̃ bɑ̃:'da (ur. 26 grudnia 1867 w Paryżu, zm. 7 czerwca 1956 w Fontenay-aux-Roses) – francuski krytyk, filozof i pisarz znany głównie z książki Zdrada klerków (1927).

Życiorys Julien Benda urodził się w zamożnym środowisku. Jego dziadek, Sigmund Benda, należał do wielkiej belgijskiej burżuazji, jakiś czas przewodniczył Radzie Gminy Żydowskiej, w 1849 popełnił samobójstwo z powodu bankructwa. Ojciec, Camille Benda (ur. 1827), zamierzał zostać inżynierem. W 1849 r. przeniósł się do Paryża, założył firmę eksportową i dorobił się fortuny. Matka, Anna, wywodziła się z paryskiej dzielnicy żydowskiej Marais. Rodzice Juliena Bendy nie byli religijni, czuli przywiązanie do wartości związanych z rewolucją francuską.

Julien Benda ukończył studia historyczne na Sorbonie. Po śmierci ojca prowadził życie światowca, gdy firma splajtowała, zaczął utrzymywać się z pisania. Mimo aktywnej działalności literackiej Benda był przekonany, że nauka jest działalnością bardziej wartościową niż literatura i stał w opozycji do Henriego Bergsona, czołowego filozofia francuskiego tamtych czasów.