Karol I Liechtenstein, niem. Karl I von Liechtenstein (ur. 30 lipca 1569 r., zm. 12 lutego 1627 r. w Pradze) – książę opawski i karniowski, pierwszy przedstawiciel rodu Liechtensteinów z tytułem książęcym nadanym przez Cesarza, hrabia Rietbergu. Najstarszy syn hrabiego Hartmanna II.

Życiorys Książę Karol urodził się w 1569 roku jako pierworodny syn Hartmanna II Liechtensteina. Wychowywał się w wierze protestanckiej, ale w 1599 roku zmienił wyznanie na katolicyzm. Uczęszczał do szkoły zakonnej braci morawskich w Eibenschütz, a następnie studiował w Bazylei.

W roku 1592 arcyksiążę austriacki Maciej Habsburg mianował go skarbnikiem. W 1596 roku po śmierci swojego wuja Jana Septymiusza został najstarszym członkiem rodu.

W 1600 roku cesarz Rudolf II mianował go najwyższym hofmistrzem w Pradze i przewodniczącym tajnej rady. Pełnił tę funkcję do 1607 roku. W latach 1604–1607 był namiestnikiem Moraw. W 1606 roku podpisał umowę rodzinną ze swoimi młodszymi braćmi – Maksymilianem i Gundakarem, która stała się podstawą dla książęcego układu rodzinnego (niem. Hausgesatz) z 1593 roku. Od tamtej pory tytuły w rodzinie miał być dziedziczone na zasadzie primogenitury (najstarszy potomek płci męskiej, najstarszego członka rodu).