Był właścicielem posiadłości w Dolnej Austrii: Feldsberg i Herrnbaumgarten oraz na Morawach: Plumenau (Plumlov), Aussee (Úsov), Czernahora (Černá Hora) i Eisgrub (Lednice).
W roku 1608 Karol I poparł arcyksięcia Macieja w walce o sukcesje władzy Habsburgów, za co został wynagrodzony 20 grudnia 1608 roku nobilitacją, a 4 kwietnia 1614 roku nadaniem księstwa opawskiego. Tytuł szlachecki potwierdził potem cesarz Ferdynand II.
W latach 1619–1620 utracił posiadłości w Czechach (łącznie z Opawą) w wyniku powstania przeciwko Cesarstwu. Wraz z młodszym bratem Maksymilianem uczestniczył w bitwie na Białej Górze, za co otrzymał tytuł wicekróla Czech oraz Order Złotego Runa, a 15 marca 1623 roku Ferdynand II nadał mu księstwo karniowskie.
Karol zmarł w 1627 roku, a po jego śmierci zaczęły obowiązywać nowe prawa dziedziczenia, więc wszystkie tytuły przypadły jego jedynemu synowi Karolowi Euzebiuszowi I (do 1632 roku był niepełnoletni i pozostawał pod protekcją wuja Maksymiliana).
Zobacz też
Karol Euzebiusz I Książęta Liechtensteinu Liechtensteinowie Bitwa pod Białą Górą
Przypisy
Kategoria:Liechtensteinowie Kategoria:Urodzeni w 1569 Kategoria:Zmarli w 1627 Kategoria:Odznaczeni Orderem Złotego Runa