Choroba Castlemana (ang. Castleman's disease) – rzadkie schorzenie polegające na nienowotworowym rozroście komórek układu limfatycznego, do którego dochodzi w węzłach chłonnych lub poza nimi. Choroba Castlemana może być zlokalizowana (ang. unicentric Castleman's disease, UCD) lub wieloogniskowa (ang. multicentric Castleman's disease, MCD).
Objawy Zlokalizowana choroba Castlemana (UCD) manifestuje się zazwyczaj powiększeniem pojedynczego węzła chłonnego lub grupy węzłów w jednej okolicy. Często przebiega bezobjawowo, ale przy dużej masie guza mogą wystąpić objawy związane z uciskiem na inne struktury – np. miejscowy ból lub zaburzenia czucia. Objawy układowe w UCD są rzadkie i łagodne. Wieloogniskowa choroba Castlemana (MCD) z kolei charakteryzuje się uogólnioną limfadenopatią, splenomegalią, ciężkimi objawami układowymi (gorączka, utrata masy ciała, zmęczenie) oraz dysfunkcją narządów, często z burzą cytokinową. Ponadto wyróżnia się specjalne postaci kliniczne: POEMS (polineuropatia, organomegalia, endokrynopatia, białko monoklonalne, zmiany skórne), TAFRO (trombocytopenia, zmęczenie, gorączka, włóknienie szpiku, organomegalia) oraz NOS (trombocytoza i bardzo wysoki poziom immunoglobulin w surowicy).