Sęp białogłowy (Trigonoceps occipitalis) – gatunek dużego ptaka padlinożernego z rodziny jastrzębiowatych (Accipitridae), jedyny przedstawiciel rodzaju Trigonoceps. Zamieszkuje Afrykę Subsaharyjską. Krytycznie zagrożony wyginięciem.

Taksonomia Po raz pierwszy gatunek opisał William John Burchell w 1824. Holotyp pochodził z Botswany. Autor nadał nowemu gatunkowi nazwę Vultur occipitalis. Obecnie (2025) Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny umieszcza sępa białogłowego w monotypowym rodzaju Trigonoceps. Uznaje go za gatunek monotypowy. Niektórzy autorzy umieszczali sępa białogłowego w rodzaju Aegypius, wraz z sępem kasztanowatym (A. monachus), sępem łysym (Sarcogyps calvus) i sępem uszatym (Torgos tracheliotos).

Etymologia Trigonoceps: „trójkąt”, od trigōnon „trójkąt”, od τρεις treis, τριων triōn „trzy”; γωνια gōnia „kąt”; -ceps -głowy, od caput, capitis „głowa”. Lophogyps: gr. λοφος lophos „czub, grzebień”; γυψ gups, γυπος gupos „sęp”. occipitalis: późnołac. occipitalis „z tyłu głowy, potyliczny”, od łac. occipitium „potylica”, od ob „w kierunku, koniec”;