caput, capitis „głowa”.
Morfologia 250px|mały|Sęp białogłowy w locie Długość ciała wynosi 72–85 cm, masa ciała 3300–5300 g (średnia 4260 g), rozpiętość skrzydeł 207–230 cm. Upierzenie głównie czarniawo-białe. Nogawice białe, pierś czarna.
Zasięg występowania Sępy białogłowe zamieszkują obszar od Senegambii na wschód po Erytreę (w tym Dahlak), Etiopię i Somalię, dalej na południe po Namibię, północno-wschodnią Południową Afrykę i Suazi.
Ekologia i zachowanie Środowiskiem życia sępów białogłowych są suche zadrzewienia na niskich wysokościach n.p.m.; unikają półpustynnych skupisk ciernistych roślin. W Etiopii odnotowywane były do 4000 m n.p.m., w Kenii prawdopodobnie występują do 3000 m n.p.m. Zazwyczaj unikają ludzkich siedlisk. Zwykle latają na niższych wysokościach w porównaniu do innych sępów i często pierwsze pojawiają się przy padlinie. Okazjonalnie poluje, głównie na drobne zwierzęta, takie jak jaszczurki, węże czy owady. Odbiera również zdobycz innym ptakom (kleptopasożytnictwo).