główna inicjatorka znalazła wsparcie w osobach Olgierda Sawickiego, plastyka, Stanisława Ciężadlika, artysty ludowego z Mszany Dolnej, oraz Władysława Biedronia. Tworzyli oni rekwizyty, stroje, lalki, a Sawicki zaprojektował również przenośną scenę. Pierwsze przedstawienie, O krasnoludkach i sierotce Marysi według Marii Konopnickiej, miało premierę 12 listopada 1949. Reżyserką spektaklu była Stanisława Rączko, Olgierd Sawicki wykonał dekoracje, muzyka była dziełem Zofii Konopczyny. Przy okazji pierwszego przedstawienia wybrano wspólnie z publicznością nazwę dla teatru – „Rabcio-Zdrowotek”.
W pierwszych latach „Rabcio” działał jako scena ruchoma, dając przedstawienia w osiemnastu działających ówcześnie sanatoriach Rabki, jak również w innych okolicznych miejscowościach. Większe wsparcie amatorski zespół zyskał wraz z uznaniem znaczenia terapeutycznego tej pracy przez lekarzy i pedagogów. Aktorzy amatorzy przeszli profesjonalne szkolenia, prowadzone przez artystów krakowskich;