są podstawowymi źródłami informacji historycznych i chronologicznych, dzięki którym udało się ustalić daty panowania królów urartyjskich i odtworzyć niektóre daty historii Urartu; kroniki babilońskie z VII wieku p.n.e., traktujące głównie o upadku Urartu; krótkie wzmianki w tekstach hetyckich; królewskie napisy urartyjskie, wykonane przy pomocy pisma klinowego, zapożyczonego od Asyryjczyków, które jednak niewieli mówią o gospodarce, społeczeństwie i kulturze państwa.
Zachowały się urartyjskie pomniki i dzieła sztuki, z których część dotychczas jest niezbadana. Wiele z nich znajduje się w Muzeum Brytyjskim, Ermitażu, w muzeach historycznych Niemiec, Turcji, Armenii i Gruzji. Najwięcej zabytków kultury materialnej Urartu przechowywanych jest w muzeum w WanieP.E. Zimansky, Ancient Ararat. A handbook of Urartian studies, s. 19..
Badania nad językiem