Konstytucji dla Europy.
W lutym 2006 powołał i stanął na czele Partii Wolności, ugrupowania głoszącego hasła narodowe i eurosceptyczne. W tym samym roku jako lider jej listy wyborczej (lijsttrekker) po raz kolejny został wybrany do Tweede Kamer. Mandat poselski utrzymywał następnie w wyborach w 2010, 2012, 2017, 2021, 2023 i 2025.
W 2010 przez kilka miesięcy był także radnym Hagi. Po wyborach parlamentarnych w 2010 jego ugrupowanie wsparło w parlamencie mniejszościowy rząd Marka Ruttego (tworzony przez VVD i CDA). Wycofanie tego poparcia w 2012 doprowadziło w konsekwencji do upadku gabinetu. Polityk kandydował również w wyborach europejskich. W 2014 uzyskał więcej głosów preferencyjnych niż liderujący liście PVV Marcel de Graaff. Próbował zaskarżyć zakaz kumulacji mandatów, jednak Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznał jego skargę za niedopuszczalną. Ostatecznie zrezygnował z objęcia mandatu europosła. W wyborach krajowych w listopadzie 2023 kierowana przez Geerta Wildersa formacja zajęła pierwsze miejsce, wprowadzając do niższej izby parlamentu 37 przedstawicieli. W marcu 2024 zrezygnował z ubiegania się o urząd premiera z uwagi na brak poparcia dla jego kandydatury wśród potencjalnych koalicjantów.