340px|center|Boże Narodzenie340px|center|Pokłon Trzech Króli340px|center|Wyszydzenie Tomasza Becketta340px|center|Męczeństwo Tomasza Becketta

Boże Narodzenie Scena Bożego Narodzenia została tu przedstawiona w niezwykłej wówczas konwencji ikonograficznej. Ten sposób ukazania wątku nawiązuje do opisów wizji św. Brygidy Szwedzkiej, która była kanonizowana w 1391. Święta Brygida wyimaginowała Marię pozbawioną bólu po poczęciu, ukazującym samym boski wymiar matki Zbawiciela. Boskość podkreślały również klęcząca poza i białe szaty. Według św. Brygidy Maria położyła Dzieciątko na ziemi, zaś Bóg obdarzył Je światłością, co zostało wyobrażone w dziele w formie promienistej glorii. Maria modli się zwracając się do Jezusa Dominus meus, Deus meus jak brzmi napisany minuskułą tekst na banderoli, co jest także zgodne ze słowami Marii „Witaj mój Boże, mój Panie i mój Synu”. Wraz z otaczającymi Ich aniołami i ukazanym na górze pośrodku błogosławiącym Bogiem Ojcem tworzą autonomiczną część kompozycji, wokół której rozgrywa się zwykła proza życia wpisana w ziemski pejzaż. Scenerię uzupełnia szkarłatne tło, z regularnie umieszczonymi rzędami złotych gwiazd, co stanowi cechę wspólną wszystkich kwater zewnętrznych skrzydeł ołtarza.