Pokłon Trzech Króli Stojący po prawej stronie Trzech Króli są przedstawieni jako osoby w różnym wieku. Najstarszy z nich w geście adoracji składa złoto, stojący za najstarszym młodsi królowie trzymają mirrę i kadzidło. Ukazane przez malarza klejnoty są w formie mu współczesnej, co może sugerować zainteresowanie mistrza ówczesną plastyką złotniczą. Jeden z nich patrzy na gwiazdę betlejemską wyłaniającą się z ciemnego obłoku ożywiającego płaskie „gobelinowe” tło, częściowo zasłonięte przez ujęty w sposób bardzo uproszczony górski krajobraz. Maria trzymająca w rękach Dzieciątko w stosunku do otoczenia ukazana jest bardzo statycznie. Obok Józef zwrócony tyłem do widza gwałtownie poruszony tym wydarzeniem porzuca swoje zajęcie i wyciąga rękę w stronę klęczącego u stóp Marii króla.
Wyszydzenie Tomasza Becketa
Scena ta ilustruje moment po nieudanej próbie zabójstwa biskupa. Ubrany w pełen czerwieni strój Beckett ucieka na białym koniu wraz z przyjaciółmi. Czerwone szaty symbolizowały w średniowieczu męczeńską śmierć, co jest wyraźną zapowiedzią jego przyszłego losu. Za jego plecami niedoszli zabójcy z wyrazem gniewu na twarzach wyszydzają i przeklinają biskupa.