Jeden z nich trzyma ogon konia z widoczną krwawiącą raną.
Męczeństwo Tomasza Becketa Zdobiona motywem czworoliścia posadzka w sposób umowny sugeruje miejsce, wnętrze katedry w Canterbury w którym de facto Tomasz Beckett został zamordowany w 1170 roku. Miejsce to po kanonizacji świętego przez papieża Aleksandra III w roku 1173 stało się celem licznych pielgrzymek. Artysta jednak nie dążył do odtworzenia realnego miejsca, lecz stworzył własną, wręcz teatralną wizję. Wątek ten stał się w później popularny w literaturze angielskiej; w dobie romantyzmu wykorzystał go Tennyson, a w latach 30. XX w. T.S. Eliot (Morderstwo w katedrze, ang. Murder in the Cathedral). Ponadto wątek ten był wykorzystany w sztuce teatralnej Beckett lub Boży honor (fr. Becket ou l'honneur de Dieu) Jeana Anouilh'a. Scena na tym obrazie pomimo ujęcia jej w lirycznym nastroju i kolorystyce zawiera silny ładunek dramatyzmu ukazanej tu chwili tuż po dokonanym na biskupie morderstwie. Leżąca na posadzce mitra kryje fragment odciętej głowy, zaś umierający Beckett o przejmującym wyrazie twarzy – choć spogląda w stronę zabójców – w geście modlitewnym zwraca się do Boga. Artysta ukazał świętego w okrwawionym lecz w pełnym splendoru stroju pontyfikalnym.