Jan Aleksander Koniecpolski herbu Pobóg (ur. 1635, zm. zapewne 3 grudnia 1719 w Rakołupach) – starosta baliński od 1683, sieradzki od 1690. Od 1692 koniuszy wielki koronny. Wojewoda bracławski 1704–1710, sieradzki 1710–1719, rotmistrz Jego Królewskiej Mości i starosta doliński w 1683 rokuRobert Kołodziej, Ostatni wolności naszej klejnot. Sejm Rzeczypospolitej za panowania Jana III Sobieskiego, Poznań 2014, s. 608..
Życiorys Syn Krzysztofa Koniecpolskiego i Konstancji Stanisławskiej kasztelanki halickiej.
Poseł sejmiku podolskiego na sejm 1683 roku. Był członkiem konfederacji sandomierskiej 1704 rokuActum In Castro Sandomiriensi Sabbatho Ante Festvm Sanctorum Viti et Modesti martyrum proximo, Anno Domini millesimo sptingentesimo quarto, [b.n.s.]. W 1718 roku został wyznaczony senatorem rezydentemVolumina Legum, t. VI, Petersburg 1860, s. 205.. Ze względu na „braki w prawie” do których się przyznawał unikał działalności politycznej i nie uczestniczył w sejmach i sejmikach.