Ożenił się z Elżbietą Febronią Rzewuską, córką podskarbiego wielkiego koronnego Michała FlorianaSadok Barącz, Pamiątki jazłowieckie, Lwów, 1862, s. 145. [dostęp 2017-02-28].. Zmarł bezpotomnie po długotrwałej chorobie zapewne 3 grudnia 1719, pochowano go w krypcie kościoła Świętej Trójcy w Koniecpolu. Na nim wygasł ród Koniecpolskich, przez co zgodnie z tradycją nad jego grobem złamano szablę i strzaskano tarczę herbową. Jego prawnymi sukcessorami zostali synowie Marianny z Koniecpolskich Walewskiej, wojewodzianki parnawskiej, oraz jej męża Zygmunta, kasztelana rozpirskiego.
Założył w 1696 miasto Janów. Ufundował w 1703 r. kościół pw. Matki Bożej Bolesnej w Rożniatowie.
Zobacz też Chorągiew pancerna koronna Jana Koniecpolskiego
Przypisy
Bibliografia Adam Boniecki, Herbarz polski: wiadomości historyczno-genealogiczne o rodach szlacheckich, Warszawa: [s.n.], 1907 (Warszawa: Warszawskie Towarzystwo Akcyjne S. Orgelbranda S[yn]ów) 1907, cz. 1, t. 11, s. 83–84. [dostęp 2017-03-01] Pamiętniki o Koniecpolskich: Przyczynek do dziejów polskich XVII. wieku… wydał Stanisław Przyłęcki. Lwów: drukarnia Piotra Pillera, 1842. Józef Gierowski: Koniecpolski Jan Aleksander h. Pobóg (zm. 1719). W: Polski Słownik Biograficzny. T. XIII/4, zeszyt 59.