W październiku 1917 Nungesser został odsunięty od latania bojowego i skierowany do szkolenia pilotów, lecz w grudniu uległ kolejnemu poważnemu wypadkowi, tym razem na skutek szybkiej jazdy samochodem. Mimo to po kilku miesiącach powrócił znowu do latania bojowego, na nowym myśliwcu SPAD S.XIII, którego zamienił następnie na słabszego, lecz zwrotniejszego Nieuporta 24. 18 maja 1918 został oficerem Legii Honorowej. 16 lipca 1918 uzyskał 40. zwycięstwo, a 15 sierpnia uzyskał swoje ostatnie zwycięstwo.
Nungesser był trzecim pod względem liczby zwycięstw francuskim asem (po Georges Guynemerze i Rene Foncku). Uzyskał 43 (według innych źródeł, 45) zwycięstw, w tym 7 nad balonami. Podczas swojej kariery lotniczej był 17 razy ranny, co stanowiło swojego rodzaju „rekord”.
Po I wojnie światowej Po wojnie, Nungesser był przez pewien czas we Francji popularnym bohaterem, co wykorzystywał oddając się swojemu ulubionemu życiu towarzyskiemu. Założył następnie szkołę pilotażu w Paryżu, która jednak zbankrutowała na skutek nieudolnego zarządzania. Wyjechał wówczas do USA i tam z kilkoma lotnikami założył latający cyrk, występujący na pokazach lotniczych.