W lipcu 1965 roku, po przedstawieniu rozprawy Badania nad czosnkiem uprawnym Polski Południowej, otrzymała stopień doktora habilitowanego nauk rolniczych i została docentem w Katedrze Ogrodnictwa. Na nowo powstałym Wydziale Ogrodniczym Wyższej Szkoły Rolniczej objęła 1 lipca 1968 roku kierownictwo Zakładu Warzywnictwa Szczegółowego, w ramach którego prowadzono zajęcia z uprawy polowej, odmianoznawstwa, biologii warzyw. Była członkiem Zespołu Oceny Odmian Roślin Warzywnych przy Ministerstwie Rolnictwa, Zespołu Rzeczoznawców Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Ogrodnictwa, Miejskiej Komisji Planowania Gospodarczego w Krakowie. Należała także do towarzystw i organizacji naukowych, m.in. International Society for Horticultural Science, Polskiego Towarzystwa Botanicznego, Krakowskiego Towarzystwa Ogrodniczego.
Utraciła pracę w efekcie represji politycznych. Jej syn Maciej skazany został w lutym 1970 roku w tzw. procesie taterników na trzy lata więzienia za dostarczanie do Polski paryskiej „Kultury”.